PARKUJESZ – RYZYKUJESZ, CZYLI… ZBOCZENIE UNIJNE
Gwałtowne – żeby nie rzec; wściekłe – reakcje rządów państw Unii Europejskiej na wyniki demokratycznych wyborów w Austrii to kolejny dowód potwierdzający tezę, iż trafniejszym określeniem dla tego tworu byłaby Unia Socjalistycznych Republik Europejskich, w skrócie USRE. Rewizji wymaga jedynie wskazanie faktycznej stolicy kolejnej wersji międzynarodówki. Otóż kierunek, siła i chronologia ataków na partię austriackich “wolnościowców” i jej elektorat zdają się wskazywać, że kluczowe decyzje dla USRE np. w kwestii, która demokracja jest ”cacy”, a która „be” – zapadają nie w Brukseli lecz w Tel Awiwie, a więc poza Europą.
Co gorsze, standardy zachowań wykraczające zdecydowanie poza ramy określone tradycyjną cywilizacją europejską zaczynają obowiązywać nie tylko w polityce USRE ale także w tzw. stosunkach międzyludzkich, o czym mogłem wymownie przekonać się podczas niedawnego pobytu w Holandii.
Najpierw fakty. Po kilkunastogodzinnej podróży samochodowej z Polski i po przekroczeniu granicy niemiecko – holenderskiej postanowiłem zaordynować sobie postój. Ponieważ zapadł zmrok, a licho nie śpi także w krajach uchodzących za bezpieczne wybór padł na duży i oświetlony parking przy autostradzie E312, prowadzącej z Eindhoven do Bredy. Wyjąłem kanapki przygotowane przez żonę tudzież termos z, jeszcze gorącą, herbatą i zasiadłem za betonowym stołem do zasłużonego posiłku.
Nie minęło pięć minut, gdy ze stojącego nieopodal Volkswagena Golfa wyszedł młody człowiek i po krótkim przywitaniu zajął miejsce naprzeciwko. Początkowy przebieg rozmowy (skąd jadę, czy stojący obok samochód jest moją własnością) mógł sugerować, iż mam do czynienia z ubranym po cywilnemu policjantem toteż odpowiadałem rzeczowo i uprzejmie. Potem jednak padło pytanie o to, czy lubię chłopców jednoznacznie określające mojego rozmówcę jako: homoseksualistę (termin medyczny), pedała (potoczny termin polski) względnie “kochającego inaczej ” (termin jaśnie oświeconych ”europejczyków ”).
Próbowałem wyprowadzić faceta (!?) z błędu, podkreślając stanowczo, że moje preferencje seksualne są w normie lecz nie ustępował, stając się coraz bardziej nachalny. Chciałem skwítować go internacjonalistycznym „fuck you” lecz w porę skojarzyłem, iż tego rodzaju odzywka mogłaby zostać potraktowana jako jednoznaczna zgoda na skorzystanie z oferty. Szczęściem w odwodzie pozostało polskie “sp…j ” wzbogacone o dodatkowy komentarz i wypowiedziane z taką mocą, że natręt zrozumiał wreszcie bezcelowość swoich zabiegów.
Zrozumiał i… niemal wściekł się, wykrzykując pod moim adresem jakieś oskarżenia o łamanie obowiązujących w Holandii zwyczajów. Jakich – nie wiedziałem lecz na wszelki wypadek zapakowałem niedojedzony prowiant i szybko opuściłem pechowy parking.
Nazajutrz dowiedziałem się, że pretensje holenderskiego homoseksualisty okazały się poniekąd zasadne, przynajmniej z jego punktu widzenia. Otóż w rzeczonej Holandii przyjął się zwyczaj traktowania przyautostradowych parkingów w porze późnowieczorowej i nocnej jako miejsca kojarzenia gejów oraz lesbijek. Każdy podróżny wjeżdżający samochodem osobowym na holenderski parking o zmroku może więc być potraktowany jako zdeklarowany amator seksu w obrębie jednej płci.
Można by powiedzieć; co kraj, to obyczaj gdyby nie fakt, że chodzi tutaj o kraj – przynajmniej geograficznie – europejski, w dodatku – próbujący narzucić swoje wzorce innym. Tymczasem każda wolność, z pedalską włącznie, powinna mieć swoje nieprzekraczalne granice, określone np. prawem zmęczonego kierowcy do spokojnego wypoczynku i konsumpcji na każdym oznaczonym parkingu i o każdej porze.
Skoro ja jestem w stanie zrozumieć genetyczne bądź środowiskowe uwarunkowania homoseksualizmu oraz zaakceptować prawo gejów i lesbijek do godnego życia, to w rewanżu oczekuję podobne go traktowania ludzi ”chorych” na – tak ostatnio ośmieszaną – normalność.
W przeciwnym wypadku żydowska Sodoma i Gomora okaże się biblijnym pryszczem wobec zwyczajów, jakie do cywilizacji europejskiej wniosą ultranowocześni członkowie USRE. Prawo do eutanazji oraz adoptowania dzieci przez pary homoseksualne świadczą, iż początek w tym kierunku został zrobiony. Miejmy nadzieję, że przynajmniej pod tym względem okażemy się bardzo konserwatywni i niereformowalni.
Póki co, zmotoryzowanych o normalnych preferencjach seksualnych, którzy udają się do kraju największej depresji europejskiej ostrzegam lojalnie: chrońcie wasze tyłki i nie zbaczajcie na przyautostradowe parkingi wieczorową porą.
Henryk Jezierski
(18.02.2000)



