RYNKOWY ROZBIÓR ŚWINI
To były nasze “dwie pieczenie na jednym ogniu”. Z jednej strony przed świętami Bożego Narodzenia chcieliśmy zapewnić rodzinie świeże i smaczne przetwory mięsne, pozbawione zarazem unijnych zagrożeń (np. BSE) oraz “uszlachetniaczy” w postaci np. wody, z drugiej – zależało nam na osobistym sprawdzeniu prawdziwości tezy o nierentowności rodzimego rolnictwa, tak nachalnie propagowanej przez media.
Wybraliśmy wieprzowa ofertę rolnika spod Kartuz w cenie 3,20 zł za kilogram żywca, a więc – tu pierwszy przyczynek do reguł ekonomii ustalanych przez internacjonalistyczną lichwę – porównywalnej z ceną litrowej butelki ciemnej cieczy pod marką “Coca Coli” lub podobną. Dodajmy, że dla gospodarza nie była to stawka krzywdząca, bowiem zarabiał na każdym kilogramie o 40 groszy więcej niż proponowane mu w skupie żywca, a ponadto nie tracił czasu i paliwa na transport.
Świnia ważyła 120 kg, co oznaczało dla nas wydatek w wysokości 380 zł. Dodatkowe 20 zł zapłaciliśmy za zabicie i wstępny “rozbiór” zwierzęcia, dzięki czemu mogliśmy naocznie przekonać się, iż dostaliśmy towar najwyższej jakości. Dalszy cykl mięsnego procesu produkcyjnego obejmował zbadanie towaru przez lekarza weterynarii (12 zł), wynajęcie masarza (60 zł), zakup flaków niezbędnych do zrobienia kiełbas (30
zł) oraz wędzenie tychże (20 zł). Dla zachowania sumienności rachunku do kalkulaeji świńskiego przedsięwzięcia dorzucamy koszty przejazdów własnym samochodem, wynoszące – po uwzględnieniu ceny benzyny i amortyzacji – około 50 zł. W sumie wyszło 572 zł. Za taką właśnie kwotę otrzymaliśmy wyroby, których ilość i asortyment wymagałyby wydania W sklepie mięsnym sumy nawet dwukrotnie większej. O pozaekonomicznych, bo smakowych, estetycznych i kalorycznych walorach kaszanki,
schabu, smalcu lub pasztetowej własnego wyrobu przekonywać nie musimy. Podobnie zresztą, jak o możliwościach znacznego obniżenia kosztów przy hurtowym odbiorze żywca od rolników.
Jeśli natomiast znajdzie się “ekonomista”, który nadal będzie twierdził, że nasza produkcja rolna jest nierentowna bowiem w około 100-procentowym narzucie od ceny oferowanej rolnikowi nie zmieści się godziwy zarobek dla pośredników między chłopską zagroda, a ladą sklepową to my najzwyczajniej rozkładamy ręce i… sięgamy po specjalną nagrodę dla takiego eksperta. Jest nią… świński łeb. W myśl zasady: “co dwie głowy, to niejedna”…
Henryk Jezierski
(10.12.2002)
Tekst ukazał się w Magazynie Zmotoryzowanych „MOTO” z grudnia 2002 roku



