BMW seria 3
Koncern BMW (Bayerische Motoren Werke) nie bez racji, szczyci się swą długą tradycją w produkcji samochodów. Początek firmy sięga 1916 roku. Wówczas wytwórnie w Eisenach i Monachium, zajmowały się produkcją silników lotniczych. Obecnie, po tych dawnych czasach pozostała tylko stylizacja śmigła samolotowego w znaku fabrycznym firmy. Od 1928 roku budowano pierwsze licencyjne, małe samochody BMW Dixi, (Austin Seven). Już wkrótce, w 1932 roku, zaczęto produkować auta własnej konstrukcji. Upaństwowiona w 1945 roku fabryka w Monachium, zajęła się wytwarzaniem motocykli i dopiero w 1952 roku powróciła do produkcji samochodów (model 501).
Coś chyba pozostało z tej “lotniczej” przeszłości koncernu. Podobnie jak szwedzki Saab, znany niegdyś producent samolotów, również BMW od początku gustuje w konstrukcji samochodów trwałych i niezawodnych, a przy tym szybkich, o wyraźnym zacięciu sportowym. Dodajmy, że BMW od wielu lat toczy zażartą walkę z Mercedesem o prymat nie tylko na niemieckim rynku. To w pewnym sensie wyznacza również jego jakościowe dążenia. Pierwowzorami obecnych BMW z serii “3”, były produkowane w latach sześćdziesiątych, modele BMW 1500, 1600 i 1800. Początkowo produkowano tylko odmiany czterodrzwiowe, ale w 1966 roku, pojawił się również model dwudrzwiowy (BMW 1600 i nieco później 2002).
Kolejna zmiana modelowa nastąpiła w 1975 roku. To właśnie od tego roku zastosowano oznakowanie serii początkową cyfrą “3”. Najpierw pojawiły się na rynku auta o oznaczeniach 316, 318, 320 i 320i. Z tych oznaczeń łatwo odczytać pojemność silnika. Dla przykładu BMW 316 jest wyposażony w silnik o pojemności 1600 cc. Dwa lata później wprowadzono na rynek auta z silnikami 6-cylindrowymi – 320 i 323.
Popularna “trójka’ jest mocnym akcentem w produkcji BMW. Cieszy się ona od lat uznaniem klientów na wielu rynkach świata. Z podobną aprobatą wyrażają się o tych autach fachowcy. Na rynku samochodów używanych uzewnętrznia się to wyjątkowo wysokim poziomem cen pojazdów opatrzonych znaczkiem BMW oraz małym spadkiem ich wartości po kolejnych latach użytkowania.
Nie oznacza to jednak, że są to auta bez wad. Zwłaszcza w pierwszych latach produkcji serii “3” było ich sporo. Zwykle nie odstrasza to jednak zagorzałych amatorów BMW, którzy wierzą niezbicie w to, że te auta mają jednak zdecydowanie więcej zalet niż drobnych ułomności.
Historia modelu
1962 Początek produkcji BMW 1600
1966 Pojawienie się na rynku wersji 1600-2
1975 Wprowadzenie oznaczenia serii zaczynającej się cyfrą “3”
1977 Na rynek wchodzą odmiany z silnikami 6-cylindrowymi
1982 Modernizacja serii “3”
1983 Wprowadzenie do produkcji wersji 4-drzwiowych
1984 Odmiana 325e z silnikiem o mocy 122 KM i regulowanym katalizatorem spalin
1985 Wersja 325i zastąpiła 323i oraz 320i. Podwyższono moc silnika. Pojawił się BMW 325iX z napędem na cztery koła. Prezentacja odmiany 324d z silnikiem Diesla.
1986 Wchodzi na rynek wersja M3
1989 Rynkowa oferta odmiany kombi Touring
1990 Wstrzymanie produkcji limuzyn z serii “3” przy jednoczesnym zachowaniu produkcji odmian kombi i kabrioletów. Rozpoczęcie produkcji BMW 3 E36 sedan.
1991 Wersja 325td (turbodiesel) o mocy 115 KM
1992 Wchodzi na rynek BMW E36 Coupe
1993 Urozmaicenie oferty rynkowej o odmiany kabriolet i compact
1995 Pojawienie się wersji kombi
1998 Wchodzi na rynek nowy model
Główne cechy użytkowe
+ ZALETY
· elegancka karoseria o obszernym wnętrzu
· urozmaicone wersje pojazdu
· wzorowa jakość wykonania
· bardzo dobre właściwości jezdne
· komfortowe zawieszenia
· dobra funkcjonalność i łatwa obsługa wyposażenia i aparatury manewrowej
· doskonałe osiągi przy stosunkowo niewielkim zużyciu paliwa
· dynamiczne i oszczędne jednostki napędowe (6-cylindrowe)
– WADY
· ograniczona widoczność do tyłu
· w czasie szybkiej jazdy,hałasy wywołane wiatrem
· ciężko pracujący układ kierowniczy bez wspomagania
· przy niskich obrotach silników 1600 cc, słaba dynamika pojazdu
· niezbyt dobre przewietrzanie wnętrza
· w niektórych wersjach zbyt wysokie zużycie paliwa
· wysoki koszt zakupu i eksploatacji
Opinie fachowców
Przede wszystkim, ich zdaniem należy wyraźnie rozgraniczać auta pochodzące z produkcji w latach 1982 – 1990 od ich młodszej generacji. Te starsze wyróżniające się nieco kanciastą sylwetką (modną zresztą w tamtych latach), wykazywały dosyć sporo różnych wad. Głównie dotyczyły one układów elektrycznych i hamulcowych (“piski” przy hamowaniu) oraz karoserii (nieco hałaśliwe wyposażenie wnętrza). Zdarzały się też w ich konstrukcji stalowej miejsca szczególnie podatne na korozję, np. w obrębie zamocowania przednich amortyzatorów, błotników tylnych tuż przy podszybiu itp. Typowa usterką było jednostronne działanie hamulca ręcznego. W samochodach z lat 1983-84 urywało się zamocowanie tłumika. Łatwo pękające klamki wewnętrzne drzwi i trudności z przesuwaniem i regulacją foteli, też nie przynosiły chwały producentowi. Te i podobne usterki sprawiały, że na początku lat dziewięćdziesiątych, auta BMW z serii “3” , zajmowały na ogólnej liście, dziesiąte miejsce pod względem usterek. Nie jest to więc miejsce zbyt zaszczytne.
W prowadzonych w Niemczech statystykach zestawianych w trakcie obowiązkowych przeglądów technicznych, lista usterek jeszcze bardziej się wydłuża.:
· nieszczelności pompy wody
· zużycie przegubów wału napędowego
· przetarcia pasków klinowych
· korozja nadwozia w okolicach przednich amortyzatorów
· korozja luster reflektorów przednich
· nietrwałe elementy z tworzyw sztucznych w wyposażeniu wnętrza
· hałasy w obrębie dachu odsuwanego
· luźne uszczelki drzwiowe
· wycieki oleju z silnika
· piszczące hamulce
· usterki w układzie zamka centralnego
· nieszczelne zewnętrzne klosze reflektorów
· słabe wyważenie przednich kół
· hałasy pokrywy schowka podręcznego
· samoczynne otwieranie się zamka pokrywy silnika
· hałas wywołany ruchem powietrza w okolicach lusterek zewnętrznych i odsuwanego dachu
· usterki wentylatora dmuchawy
· defekty oświetlenia wewnętrznego
· zacinanie się korbek podnoszenia szyb
· usterki w zamocowaniu kolumny kierownicy
· niezbyt dokładne dopasowanie tablicy rozdzielczej
· kłopoty z mocowaniem przednich foteli
· hałaśliwa pompa benzynowa
· defekty instalacji i wyposażenie elektrycznego
Jak widać lista usterek jest stosunkowo długa. Należy ją traktować raczej jako zbiór informacji ogólnych, bo przecież te usterki nie występują w jednakowym nasileniu we wszystkich rocznikach aut. Można to wykazać na przykładach. Jeszcze w końcu lat osiemdziesiątych korozja części nośnych podwozia występowała w 24,3 proc. aut 10-letnich. Wycieki oleju rejestrowano w 16,6 proc. pojazdów. Natomiast w autach wyprodukowanych po 1994 roku liczba tych usterek była już znikoma. Mieściła się w granicach kilku procent. Częściej natomiast zdarzały się defekty układu wydechowego.
Zdaniem fachowców przy oględzinach i próbach używanych pojazdów BMW z serii “3”, nie należy lekceważyć dokładnego sprawdzenia hamulców, paska zębatego rozrządu (wymagającego wymiany po przebiegu 80 tys. km) oraz synchronizatorów w skrzyni biegów (te zwykle wymagają wymiany po przebiegu 100 tys. km). W bardzo starych samochodach wrażliwość przewodów zapłonowych na działanie wilgoci, może sprawiać kłopoty przy rozruchu silnika. To są jednak sprawy związane z bardziej starymi samochodami.
Natomiast w rozmaitych testach, nowe modele tych aut, prezentują się na ogół znakomicie. Oto w teście długodystansowym (50 tys. km) BMW 316i przeprowadzonym przez miesięcznik “AUTO” w 1992 roku zanotowano tylko dwie drobne usterki. Nie działała dysza spryskiwacza oraz odpadła korbka do przesuwania dachu. Podkreślano doskonałe przyspieszenia auta (od 0 do 100 km/h w 11 sekund), a minimalne zużycie paliwa wynosiło 7,8 l/100 km. (przeciętne 9,3 l). Z kolei w teście długodystansowym przeprowadzonym w 1993 r. przez redakcję niemieckiego czasopisma “MOT” po przebiegu 60 tys. km pojazdu BMW 320i , nie stwierdzono żadnych uszkodzeń. Do głównych zalet tego auta zaliczono właśnie jego nadzwyczaj solidną konstrukcję, doskonałe jakościowo wykończenie, wygodne siedzenia i ponadprzeciętne własności jezdne. Jako wadę wymieniono m.in. usterkowość ….
Doskonale prezentował się BMW w testach porównawczych. W jednym z nich z 1994 roku BMW 318i wygrał konkurencję z Mercedesem C180, i to ze sporą przewagą punktową oraz Mazdą Xedos 6. Jest to tylko kilka przykładów, które jednak z powodzeniem można uogólnić.
Opinie użytkowników
Są one dość zróżnicowane w zależności od roku, w którym sporządzano ankietę. W 1992 roku (badania niemieckie) na korozję w swoim aucie narzekało 12 proc. ankietowanych. W podobnych badaniach w 1994 roku podatność na korozję stwierdzał tylko jeden procent badanych. W innych badaniach, od 7 do 12 proc. użytkowników miewało kłopoty z uruchamianiem silnika, na hamulce narzekało od 10 do12 proc. ankietowanych. Trochę ponad 10 proc. wypowiadało się krytycznie o jakości wykonania auta. Szczególnie natomiast chwalono sylwetkę nadwozia i właściwości jezdne samochodu oraz dynamiczne silniki. Bardzo pozytywnie oceniano trwałość poszczególnych zespołów auta. Dla przykładu, w ciągu 147 tys. km przebiegu w BMW 325e z 1985 roku, wymieniono tylko pompę wody, uszczelkę pod głowicą i alternator. W innym aucie (BMW 316) w trakcie przebiegu 156 tys. km wymieniono jedynie sprzęgło i układ wydechowy. Liczba zadowolonych ze swego auta w badaniach ankietowych waha się od 76 do 82 proc.
Wnioski ogólne
Mimo wszystko BMW z serii “3” trudno zaliczyć do samochodów przeciętnych. Jest to niewątpliwie auto dla bardziej zamożnych amatorów. Dużo przy tym zależy od rocznika wybieranego auta. Znawcy odradzają kupno pojazdów z lat 1990-91, które, jak wspominaliśmy, charakteryzowała dosyć duża liczba usterek. Przy tym twierdzą oni, że większość uszkodzeń silnika jest wywoływana zużyciem paska zębatego rozrządu. Nie należy więc zapominać o dokładnym jego sprawdzeniu przed kupnem samochodu używanego.
Warto tez uwzględniać fakt, że pojazdy te są często użytkowane przez kierowców z nadmiarem fantazji sportowej. Cierpią na tym niektóre zespoły (np. sprzęgło, półosie napędowe, zawieszenie itp.). Natomiast samochody te, prawidłowo eksploatowane, w dobrych rękach, mogą okazać się niezawodne przez wiele lat.
Szczepan Kryda
(Prawa autorskie zastrzeżone)



