Audi 100
Obecnie, z dawnych lat świetności, pozostał tylko znak fabryczny w postaci czterech kółek skojarzonych ze sobą. W latach trzydziestych bieżącego stulecia miało to podkreślać spójność czterech firm samochodowych: Audi, Hortch, Wanderer i DKW (nieco wcześniej działał z nimi również Phanoman). Firmy te w owym czasie były zrzeszone w Auto Union. Ogólnie biorąc samochody Audi były produkowane w Niemczech od 1910 do 1945 roku. Tuż po zakończeniu wojny II wojny światowej, koncern AU opuścił swe dawne wytwórnie w Zwickau (była NRD, gdzie potem produkowano…Trabanty) i przeniósł się do Niemiec zachodnich. Samochody ze znakiem tej firmy wróciły jednak na rynek dopiero w 1965 roku. Zresztą nie na długo, bo wkrótce zespół firm Audi NSU Auto Union AG, został przejęty przez Volkswagena (1969 rok). Trzeba przyznać, że mimo tak zmiennej historii, samochody Audi zachowały do dziś sporo ze swej odrębności.
Spośród dość bogatej niegdyś gamy modeli w późniejszych latach ostały się tylko Audi 80 i Audi 100. Dodajmy, że najmniejszy model tej firmy Audi 50 wcielił się w Volkswagena Polo. Zupełnie natomiast poszły w zapomnienie Audi 60, 75 i 90. Niewątpliwie największym i najbardziej reprezentacyjnym modelem Audi była popularna przez całe lata „setka”. Bywało, że Audi 100 z powodzeniem konkurowało z Mercedesami i BMW. Nad konkurentami dawał mu przewagę m.in. przedni napęd. W ostatnich latach mocną stroną tego auta stała się niezwykle także trwała karoseria wykonywana od jesieni 1985 roku z blach ocynkowanych. Ponadto Audi 100 był ceniony za swe obszerne wnętrze, pojemny bagażnik, solidne wykonanie i praktyczna obsługę. Dobrą renomą cieszą się też silniki Audi. Są one bardzo trwałe i relatywnie dość oszczędne pod względem zużycia paliwa. Ten, kto dużo podróżuje na dalekich trasach, również chętnie wybiera te wygodne auto.
Dodajmy jednak, że konstruktorzy modeli Audi 100 z dawnych lat nie do końca potrafili uporać się z jego nieprzyjemną wadą. Otóż w trosce o doskonały współczynnik oporu powietrza (Cx równy 0,3) za bardzo przeszklili karoserię i z tej racji wnętrze samochodu w upalne dni nadmiernie się nagrzewało. Oczywiście, w ciągu tak długiego okresu produkcji, auto te przeżywało sporo zmian modelowych. Przede wszystkim zmieniała się jego sylwetka począwszy od bardzo kanciastej do obłej, zaokrąglonej i przyjemnej dla oka, ze względu na swą wyważoną elegancję, linii nadwozia.
Historia modelu
| 1968 | Rozpoczęcie produkcji modelu Audi 100 zaliczanego dziś do I generacji |
| 1982 | Początek II generacji Audi 100 |
| 1982, wrzesień | Nowy model z silnikiem 4- lub 5- cylindrowym |
| 1983, marzec | Pojawienie się na rynku odmiany TD z silnikiem o pojemności 2,0 l |
| 1984, lipiec | Wersja Avant (kombi) |
| 1984, sierpień | Seryjne zastosowanie katalizatorów |
| 1984, listopad | Wersja Quattro z napędem na cztery koła |
| 1985, styczeń | Modernizacja modelu |
| 1985, wrzesień | Seryjna produkcja Audi 100 o nadwoziu wykonanym z ocynkowanych blach |
| 1990, grudzień | Wprowadzenie na rynek nowego modelu z nowoczesną, opływową linią nadwozia |
| 1993 | Standardowe wyposażenie aut w poduszki powietrzne dla kierowcy |
| 1994, czerwiec | Nowy model o zmienionej odtąd nazwie (A6) |
Główne cechy użytkowe
+ ZALETY
- Przestronna i funkcjonalna karoseria
- Wzorowe zabezpieczenie antykorozyjne
- Dobry komfort resorowania
- Korzystne zużycie paliwa (zwłaszcza w wersjach z silnikami wysokoprężnymi)
- Bardzo dobra jakość wykonania
- Doskonała przyczepność kół
- Wyśmienite własności jezdne
- Niezłe silniki o długich przebiegach między naprawczych
– WADY
- Nadmierne nagrzewanie się wnętrza pojazdu pod wpływem słońca
- Brak seryjnego wspomagania układu kierowniczego
- Wysokie zużycie oleju
- Problemy z przenoszeniem napędu na przednie koła
- Brak pełnowartościowego koła zapasowego
- Stosunkowo głośny silnik przy wysokich obrotach
- Niezbyt efektywna wentylacja wnętrza
- Ubogie wyposażenie wersji podstawowych
- Stosunkowo duże koszty utrzymania
Opinie fachowców
Na wstępie trzeba zaznaczyć, że wieloletnia produkcja tego modelu uniemożliwia jednoznaczne sumaryczne oceny. Auto z biegiem lat, pozbywało się bowiem wielu mniejszych lub większych wad. Zyskiwało przy tym na swej niezawodności i trwałości. Udoskonalano je również pod względem nowoczesnej techniki. Dla przykładu, w bardzo starych modelach produkowanych przed 1985 rokiem jednym z głównych problemów dla użytkowników była podatność na korozję rozmaitych części podwozia i nadwozia. Wystarczy wspomnieć, że jeszcze w 1988 roku w statystykach niemieckich (auta 10-letne) odnotowywano nadmierną korozję nieomal w połowie badanych samochodów tej marki. (dokładnie w 46,0 proc.).
Bardzo dotkliwą usterką bywały też uszkodzenia w zawieszeniu kół (łożyska). Sytuacja radykalnie zmieniła się od momentu zastosowania ocynkowanych blach nadwozia. Warto zaznaczyć, że w autach z nowszej produkcji (trzecia generacja), jedna trzecia blaszanych elementów nadwozia jest ocynkowana nawet dwustronnie.
W większości opinii o tym samochodzie powtarzają się takie pozytywne cechy jak: bardzo staranne wykonanie, trwałość oraz funkcjonalność wnętrza. Jedną z oczywistych wad w miejskich jazdach są gabaryty zewnętrzne tego pojazdu. Trudniej nim bowiem manewrować i parkować w ciasnych miejscach. Z drugiej jednak strony auto te ma wszystkie korzystne cechy jakie powinny dominować w jego wykorzystywaniu na dalekich trasach. Dla przykładu, w wersji z silnikiem wysokoprężnym zużywało ono zaledwie 5 litrów paliwa na każde 100 km. Zgodnie ze statystykami niemieckiego automobilklubu ADAC, wozy te zachowują się na trasach lepiej niż przeciętne. Ponadto są one bardziej od przeciętnych aut niezawodne.
Główne usterki rejestrowane w trakcie przeglądów technicznych:
- drobne uszkodzenia lakieru spowodowane uderzeniami kamyków
- defekty pompy płynu chłodzącego
- w silnikach 5-cylindrowych częste uszkodzenia uszczelki pod głowicowej
- nieszczelne pokrywy zaworowe
- uszkodzenia osłon gumowych na przegubach półosi napędowych
- nadmierne luzy w łożyskach kół tylnych
- przedwczesne zużywanie się amortyzatorów
- uszkodzenie jarzma dźwigni zmiany biegów
- defekty nagrzewnicy
- zużycie półosi napędowych (starsze modele)
- usterki dachu odsuwanego
- korozja układu wydechowego (starsze modele)
- uszkodzenia wyłącznika termicznego w układzie chłodzenia (starsze modele)
- nieszczelność kolektora wydechowego
- porowatość, a co za tym idzie, nieszczelności węży gumowych w układzie chłodzenia
- wycieki oleju z silnika
- usterki pompy paliwa
- uszkodzenia osłon gumowych i wycieki smaru z półosi napędowych
- korozja odbłyśników w reflektorach
- defekty wskaźnika paliwa
W bardzo starych samochodach odnotowywano stosunkowo dużo uszkodzeń w zawieszeniu kół, stwierdzano jednostronne działanie hamulca ręcznego i uszkodzenia układu wydechowego. Niektórzy fachowcy zwracali też uwagę na dość nietypową usterkę w postaci jednostronnego działania hamulca zasadniczego.
W specjalistycznym teście ADAC, przeprowadzonym w 1993 roku, samochód Audi 100 2,8E z silnikiem 2771 cc, najwyższą ocenę uzyskał za komfort jazdy (1,6). W granicach 1,7 pkt. uzyskały takie kategorie jak: nadwozie, właściwości jezdne, bezpieczeństwo, obsługa i widoczność. Najniższa ocena (2,4 pkt. ) przypadła zużyciu paliwa i o dziwo(!) wnętrzu, które otrzymało 2,3 pkt. (w pięciopunktowej skali ocen 1 – 1,4 bardzo dobry, 4,5 – 5 bardzo niezadawalający)
Opinie użytkowników
W badaniach ankietowych przeprowadzanych w Niemczech aż 81 proc użytkowników wyrażało swe zadowolenie z posiadanego Audi 100. Równie wysoki procent (79 proc.) ankietowanych reflektował na ponowny zakup tego auta. Kłopoty z uruchamianiem silnika miało 14 proc., a zastrzeżenia do skuteczności hamulców 12 proc. ankietowanych. Natomiast tylko co dziesiąty z nich miał pretensje do silnika i jakości wykonania samochodu. Bardzo korzystnie prezentowały się opinie związane z objawami korozji. Tylko 3 proc. biorących udział w ankiecie podnosiło tę kwestię. Podobnie niewiele głosów krytykowało funkcjonowanie przekładni napędowej.
W innych badaniach , użytkownicy najwyżej oceniali zabezpieczenie antykorozyjne auta, ilość miejsca we wnętrzu pojazdu oraz sporą pojemność bagażnika. Stosunkowo wysokie oceny uzyskało też bezpieczeństwo jazdy, komfort i jakość wykonania. Zdecydowanie najgorzej oceniono standardowe wyposażenie seryjne oraz poręczność w obsłudze samochodu.
Wnioski ogólne
Audi 100 należy do tych nielicznych luksusowych samochodów używanych, które można nabyć po przyzwoitej cenie nie płacąc nadmiernie za „markę” lub z powodu panującej na ten lub ów samochód mody. Ponadto jest to niewątpliwie bardzo solidny samochód, który dobrze może służyć zwłaszcza w dalekich podróżach. Ci, którzy wybierają się w podróże zimowe, mogą się zdecydować na kupno Audi Quattro z napędem na cztery koła. Wprawdzie podaż tych aut na rynku samochodów używanych nie jest zbyt duża, ale zdarzają się przecież korzystne okazje. Wbrew pozorom silniki samochodów Audi 100 nie zaliczają się do zbyt żarłocznych jeśli chodzi o zużycie paliwa. Przeciętne zużycie w granicach 9 -10 l/100 km ( np. silnik 1984 cc) nie powinno zniechęcać do kupna tego dużego bądź co bądź, samochodu (4,8 m długości). Zresztą gama tych silników jest tak duża, że również wśród samochodów używanych można znaleźć z takim z silnikiem, który odpowiada najbardziej.
Szczepan Kryda
(Wszelkie prawa zastrzeżone)



