INAUGURACYJNY BLAMAŻ LOTOSU
A miało być tak pięknie… Zapewnienia Macieja Polnego, prezesa Lotos Wybrzeże Gdańsk o zapiętym budżecie na ten sezon i kadrowym wzmocnieniu zespołu przeplatały się z prezesowskimi deklaracjami o – skutecznym tym razem – sforsowaniu bram żużlowej ekstraligi. W ten scenariusz zgrabnie wpisywała się przeprowadzona w piątek, 1 kwietnia 2011 na stadionie przy ul. Zawodników uroczysta prezentacja zespołu, nazwana internacjonalistycznie „Press and Practice Day” i wzbogacona o liczne atrakcje dla nielicznych widzów.

Byliśmy tam również (patrz zdjęcia) powodowani wiarą, że tym razem feta okaże się godną zapowiedzią całego sezonu, ukoronowanego awansem, tak oczekiwanym przez tysiące wybrzeżowych kibiców żużla. Nasz optymizm opieraliśmy (i opieramy nadal) na przesłankach daleko poważniejszych niż buńczuczne zapowiedzi prezesa Polnego i wtórujących mu ochoczo dziennikarzy. Po prostu – w wyniku zapowiedzianych zmian regulaminowych po tym sezonie do ekstraligi awansują nie jedna lecz dwie pierwsze drużyny I ligi, a trzecia będzie miała jeszcze okazję powalczyć o status ekstraligowca w barażach. Nie wykorzystanie takiej szansy przez gdańszczan byłoby zatem wydarzeniem, trudnym do zakwalifikowania jako „wypadek przy pracy”.

Niestety, takiej inauguracji sezonu na gdańskim torze nie spodziewali się nawet najwięksi pesymiści. Nie faworyzowana Polonia Bydgoszcz lecz znacznie niżej notowany Start Gniezno w niedzielę, 3 kwietnia 2011 złoił skórę reprezentantom Lotosu Wybrzeże w stosunku 52:37 i aż strach pomyśleć, co może zdarzyć się w meczach wyjazdowych, zarówno z tym, jak i innymi rywalami.
Relacji z tej sromotnej klęski nie zamieścimy, bowiem Maciej Polny osobiście zadbał, aby przedstawiciel „MOTO” nie otrzymał dziennikarskiej akredytacji na żużlowe mecze i to mimo spełnienia przez nas wszelkich regulaminowych wymogów. Teraz – po osobistej interwencji niżej podpisanego – jesteśmy w jej posiadaniu lecz domyślamy się intencji przyświecających prezesowi klubu. Zwłaszcza po lekturze wybrzeżowych mediów na temat niedzielnej kompromitacji. Streszczając: winni tylko zawodnicy.
Ejże, czy na pewno tylko oni? W jednym z wywiadów Maciej Polny przypisał sobie jako prezesowi ok. 30 – 40 proc. zasług w sukcesach klubu. Zdecydowanie potwierdzam tę tezę. Więcej, dorzuciłbym co najmniej dalsze 10 proc. Przecież to prezesi mają decydujący głos w doborze klubowej kadry – od samych żużlowców, poprzez szkoleniowców aż do toromistrza. A skoro tak, to prezesowski kij musi mieć także drugi koniec. Na jednym – osobiste uznanie za sukcesy, na drugim – osobista odpowiedzialność za porażki. Przynajmniej w deklarowanym, 40-procentowym zakresie. Takiego ujęcia tematu nie zauważyliśmy u żadnego z wybrzeżowych publicystów.
A propos tychże… Z pewnym wzruszeniem witam w gronie znawców żużla red. Janusza Woźniaka z „Dziennika Bałtyckiego”. Pamiętam bowiem przełom lat 80- i 90-ych ubiegłego wieku, gdy razem pracowaliśmy w tej gazecie; on jako szef działu sportowego, ja w roli redaktora prowadzącego dodatek „Auto Salon”. Miałem wówczas spore problemy, aby red. Woźniak raczył docenić popularność żużla na Wybrzeżu i znaleźć trochę miejsca na moje teksty poświęcone tej dyscyplinie. Zawsze wielokroć ważniejsze okazywały się dokonania drugoligowych (a często jeszcze słabszych) piłkarzy nożnych. Teraz dla red. Woźniaka żużel jest „trendy” i wart poświęcenia nawet całej kolumny w gazecie. Szkoda tylko, że jest to żużel pokazywany tak jednostronnie.
Postaramy się wypełnić tę lukę.
Tekst i zdjęcia:
Henryk Jezierski

