BANDEROWSKI PROGRAM „ODBUDOWY” UPADLINY: „DAJ LACHU DAJ I O ZAPŁATĘ NIE PYTAJ”

Wprawdzie ten internacjonalistyczny spęd odbył się na ziemi i w mieście, gdzie język polski od 1999 roku nakazany jest nawet ustawą sejmową lecz zakompleksiona hołota rządząca III/IV RP (skrót od Republiki Przybłędów) o dominującym rodowodzie stepowo-kresowym, dla udowodnienia swojej „światowości” postawiła na język pastuchów z Wysp Brytyjskich. Stąd konieczność przetłumaczenia nazwy spędu z angielskiego na polski. Otóż „Ukraine Recovery Conference” oznacza „Konferencję na temat odbudowy Ukrainy”. To był powód dla którego do Gdańska w dniach 25 – 26 czerwca br. zjechało ponad siedem tysięcy gości z blisko 70 państw.
Przy okazji – to największe zgromadzenie nazistowskie od 19 września 1939 roku, gdy do Gdańska zawitał Adolf Hitler – wódz III Rzeszy Niemieckiej. Witały go wówczas setki tysięcy mieszkańców miasta i okolic oraz ponad 40 tysięcy członków i funkcjonariuszy NSDAP (Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei), świadomie i kłamliwie określanych mianem jakichś „nazistów”. Wprawdzie pod względem liczbowym konferencja majowa 2026 przegrywa znacznie ze zgromadzeniem wrześniowym 1939 lecz porównanie pod względem jakościowym wypada zdecydowanie na korzyść tej pierwszej. Otóż uczestnikami „Ukrainę Recovery Conference” oprócz wielu neo-nazistów o rodowodzie hitlerowskim było jeszcze więcej neo-nazistów o rodowodzie banderowskim, co kiepsko wróży przyszłości wielu państw europejskich – a zwłaszcza Polski – po przyspawaniu Upadliny do euro-kołchozu.
Nie ukrywam, że byliśmy żywotnie zainteresowani obserwowaniem gdańskiej konferencji od środka. Niestety, nasz wniosek o akredytację prasową został odrzucony bez podania konkretnych powodów. Wydaje się, że organizatorom zależało tylko na obecności jedynie słusznych mediów z „dziennikarzami” służącymi za chodzące statywy dla kamer i mikrofonów. Musimy poprzestać zatem na obserwacjach zewnętrznych oraz tym, co można było wyczytać i wysłuchać z mediów głównego ścieku.

Zacznijmy od obserwacji zewnętrznych, też bardzo ograniczonych. Gdańsk został bowiem kompletnie sparaliżowany przez liczne blokady i objazdy nie tylko wokół miejsca konferencji czyli hal „Amber Expo”. Policyjne radiowozy oraz samochody z tajniakami można było zauważyć w promieniu wielu kilometrów od centrum wydarzeń, zwłaszcza w sąsiedztwie hoteli, gdzie zamieszkiwali goście tego wydarzenia.
Jego plon okazał się natomiast gorzej niż mierny. Według buńczucznej wypowiedzi niejakiej Elizy Kleider, sekretarz stanu w Ministerstwie Aktywów Państwowych w trakcie dwóch dni „podpisano około 200 umów, porozumień i listów intencyjnych o łącznej wartości blisko 10 mld euro”. To mniej niż 10 procent tego, ile kosztem polskich obywateli przekazaliśmy banderowcom w ostatnich czterech latach, w dodatku bez żadnych „umów, porozumień i listów intencyjnych”.
Ursula von der Leyen robiąca pod demonstracyjną nieobecność kijowskiego cudaka Wołodymyra Zelenskiego za oficjalną gwiazdę konferencji zadeklarowała dodatkowo wsparcie Banderlandu przez Komisję Europejską kolejnymi 3,2 mld euro. To ciekawe, gdyż nie kojarzę tej instytucji jako światowego potentata w produkcji np. mikroczipów. Chyba, że oberoborowa unijnego kołchozu zamierza coś odpalić ze swoich szwindli.
Niepokojąco zabrzmiała również informacja o pożyczce – formalnie naszego – Banku Gospodarstwa Krajowego w wysokości 100 mln euro „dla ukraińskich miast i gmin z przeznaczeniem na odbudowę infrastruktury komunalnej i usług publicznych”. Ciekawe, kto daje gwarancje zabezpieczenia tego kredytu? Może mer Lwowa Andrij Sadowy – zdeklarowany banderowiec i geszefciarz, który pozbawił polską firmę Control Process wielomilionowej należności za wybudowanie w zarządzanym przez niego mieście zakładu przetwarzania odpadów?

Nieodzowne wydaje się tutaj pytanie o skuteczność działania państwowych organów III/IV RP. Jak to możliwe, że Ukrainiec i banderowiec w jednym obarczony poważnymi podejrzeniami bezkarnie przyjeżdża do Gdańsku, by tu w glorii bohatera konferencji bezczelnie oświadczać, iż podpisał wiele interesujących umów z zagranicznymi firmami lecz żadna nie dotyczyła firmy polskiej. Czy tzw. wymiar sprawiedliwości, prokuratura, policja i bezpieka III/IV RP są aż tak zdominowane przez banderowców i ich wylizywaczy polskiego pochodzenia? I jak w tym kontekście wytłumaczyć wyjątkową sprawność tych samych, ponoć polskich służb w bezpodstawnym aresztowaniu rosyjskiego archeologa, prof. Aleksandra Butiagina, dokonanym na zlecenie banderowców?
Pozostaje pewnym, że polskim gwarantem wielomiliardowej kasy na „Ukraine Recovery” będą polscy podatnicy, którzy prędzej niż wdzięczności doczekają się od banderowców pogróżek za to, że dali za mało lub bezczelnie żądają zwrotu udzielonych pożyczek.
Henryk Jezierski
Zdjęcia: domena publiczna
(02.07.2026)


