TRADYCYJNY RÓŻANIEC ŚWIĘTY

1. Różaniec – cały lub jego część – rozpoczynamy Znakiem Krzyża Świętego i formułą:
✝ W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen,
Po łacinie:
✝ In nómine Patris, et Fílii, et Spíritus Sancti. Amen.
2. Zaczynamy od modlitwy wstępnej:
Przyjdź Duchu Święty, napełnij serca swoich wiernych i ogień Twojej miłości racz w nich zapalić.
O, Pani Jezu Chryste, Zbawicielu mój, ofiaruję Ci ten Różaniec ku większej chwale Twojej, ku czci Najświętszej Matki Twojej i ku zbawieniu duszy mojej.
Pragnę dostąpić wszystkich odpustów, jakie do tej modlitwy są przywiązane.
2. Z krzyżykiem w ręku odmawiamy Wierzę w Boga
Wierzę w Boga, Ojca wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi.
I w Jezusa Chrystusa, Syna Jego Jedynego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego, narodził się z Maryi Panny. Umęczon pod Ponckim Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion. Zstąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał. Wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga, Ojca wszechmogącego. Stamtąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych.
Wierzę w Ducha Świętego, Święty Kościół powszechny, świętych obcowanie, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie, żywot wieczny. Amen.
Po łacinie:
Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cæli et terræ.
Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum, qui concéptus est de Spíritu Sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus, descéndit ad ínferos; tértia díeresurréxit a mórtuis, ascéndit ad cælos, sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis, inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos.
Credo in Spíritum Sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, Sanctórum communiónem, remissiónem
peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.
3. Trzymając pierwsze ziarenko odmawiamy Ojcze nasz:
Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj. I odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Amen.
Po łacinie:
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum, advéniat regnum tuum, fíat volúntas tua, sicut in cæloet in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie. Et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris. Et ne nos indúcas in tentatiónem, sed líbera nos a malo. Amen.
4. Przesuwając w palcach kolejne trzy ziarenka odmawiamy przy każdym Zdrowaś Maryjo:
Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą. Błogosławionaś Ty między niewiastami i błogosławiony owoc żywota Twojego, Jezus.
Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami grzesznymi, teraz i w godzinę śmierci naszej. Amen.
Po łacinie:
Ave María, grátia plena, Dóminus tecum. Benedícta tu in muliéribus et benedíctus fructus ventris túi Jesus.
Sancta María, Mater Déi, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.
5. Na wolnej przestrzeni przed kolejnym ziarenkiem odmawiamy :
Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu, jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.
Po łacinie:
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto, sicut erat in princípio, et nunc et semperet, in sǽcula
sæculórum. Amen.
To były modlitwy wstępne, poprzedzające odmówienie całego lub części różańca. Następnie przechodzimy do rozważania tajemnic różańcowych.
Dla każdej z tajemnic różańca odmawiamy:
1. Na ziarenku rozpoczynającym tajemnicę zapowiadamy daną tajemnicę, a następnie odmawiamy Ojcze nasz.
2. Na każdym z kolejnych dziesięciu ziarenek odmawiamy Zdrowaś Maryjo.
3. Na koniec każdej tajemnicy, przed ziarenkiem rozpoczynającym kolejną tajemnicę, odmawiamy Chwała Ojcu:
Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu, jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.
Po łacinie:
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto, sicut erat in princípio, et nunc et semperet, in sǽcula
sæculórum. Amen.
I tak przy każdej tajemnicy różańcowej odmawiamy: Ojcze nasz, 10 x Zdrowaś Maryjo i Chwała Ojcu. Odmawiając te modlitwy rozmyślamy jednocześnie o treści danej tajemnicy.
Po zakończeniu rozważania pięciu tajemnic różańcowych każdej części różańca odmawiamy Pod Twoją obronę:
Pod Twoją obronę uciekamy się, Święta Boża Rodzicielko, naszymi prośbami racz nie gardzić w potrzebach naszych, ale od wszelakich złych przygód racz nas zawsze wybawiać, Panno chwalebna i błogosławiona. O Pani nasza, Orędowniczko nasza, Pośredniczko nasza, Pocieszycielko nasza. Z Synem swoim nas pojednaj, Synowi swojemu nas polecaj, swojemu Synowi nas oddawaj.
Módl się za nami Królowo Różańca świętego.
Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych.
Po łacinie:
Sub tuum praesidium confugimus, sancta Dei Genetrix, nostras deprecationes ne despicias in necessitatibus nostris, sed a periculis cunctis libera nos semper, Virgo gloriosa et benedicta. Domina nostra, Mediatrix nostra, Advocata nostra, Consolatrix nostra. Tuo Filio nos reconcilia, tuo Filio nos commenda, tuo Filio nos repraesenta.
Modlitwę kończymy Znakiem Krzyża Świętego:
✝ W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen.
Po łacinie:
✝ In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. Amen.
Po skończonym Różańcu zalecana jest – zwłaszcza w październiku – poniższa modlitwa do św. Józefa:
Pod Twoją obronę uciekamy się, Święta Boża Rodziciel-ko, naszymi prośbami racz nie gardzić w potrzebach na-szych, ale od wszelakich złych przygód racz nas zawsze wybawiać, Panno chwalebna i błogosławiona.
O Pani nasza, Orędowniczko nasza, Pośredniczko nasza, Pocieszycielko nasza. Z Synem swoim nas pojednaj, Sy-nowi swojemu nas polecaj, swojemu Synowi nas odda-waj.
Po skończonym Różańcu zalecana jest – zwłaszcza w październiku – poniższa modlitwa do św. Józefa:
Do Ciebie, Święty Józefie, uciekamy się w naszej niedoli. Wezwawszy pomocy Twej Najświętszej Oblubienicy, z ufnością również błagamy o Twoją opiekę.
Przez miłość, która Cię łączyła z Niepokalaną Dziewicą, Bogarodzicą, i przez ojcowską Twą troskliwość, którą otaczałeś Dziecię Jezus, pokornie błagamy: wejrzyj łaskawie na dziedzictwo, które Jezus Chrystus nabył Krwią swoją i swoim potężnym wstawiennictwem dopomóż nam w naszych potrzebach.
Opatrznościowy Stróżu Bożej Rodziny, czuwaj nad wybranym potomstwem Jezusa Chrystusa. Oddal od nas, ukochany Ojcze, wszelką zarazę błędów i zepsucia.
Potężny nasz Wybawco, przybądź nam łaskawie z nie-biańską pomocą w tej walce z mocami ciemności, a jak niegdyś uratowałeś Dziecię Jezus z niebezpieczeństwa, które groziło Jego życiu, tak teraz broń świętego Kościoła Bożego od wrogich zasadzek i od wszelkiej przeciwności.
Otaczaj każdego z nas nieustanną opieką, abyśmy za Twoim przykładem i Twoją pomocą wsparci mogli żyć świątobliwie, umrzeć pobożnie i osiągnąć wieczną szczęśliwość w niebie. Amen.
Odpusty:
1. 7 lat i 7 kwadryg (tj. 28 dni – przyp. Redakcji) za codzienne publiczne odmówienie Różańca w październiku.
2. 300 dni po odmówieniu Różańca raz na dzień w innym czasie.
TAJEMNICE RADOSNE (łac. MYSTERIA GAUDOSA)
(w poniedziałki i czwartki), za nawrócenie grzeszników:
1. Zwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie (łac. Primum mysterium gaudiosum: Annuntiatio)
Anioł zwiastuje Maryi, że Ją Bóg obrał za Matkę Zbawiciela, Święta Dziewica korzy się i zezwala, a Syn Boży staje się człowiekiem w Jej przeczystym Łonie.
Owoc Tajemnicy: Pokora. Unikać Pychy.
2. Nawiedzenie świętej Elżbiety (łac. Secundum mysterium gaudiosum: Visitatio)
Po Zwiastowaniu Maryja nawiedza św. Elżbietę, matkę św. Jana Chrzciciela, aby jej ofiarować swoje usługi. To nawiedzenie staje się źródłem łask dla św. Jana i dla jego matki.
Owoc Tajemnicy: Uczynność i miłosierdzie chrześcijańskie. Wystrzegać się samolubstwa, gniewu i nienawiści. 3. Narodzenie Jezusa (łac. Primum mysterium gaudiosum: Nativitas)
Pan Jezus rodzi się w Betlejem, w stajence, w wielkim ubóstwie, staje się ubogim z miłości ku nam.
Owoc Tajemnicy: Ubóstwo w duchu. Unikać zbytku i chciwości.
4. Ofiarowanie Jezusa w świątyni (łac. Quartum mysterium gaudiosum: Praesentatio)
Czternastego dnia po narodzeniu Chrystusa, Maryja niesie Go do świątyni i ofiaruje Bogu; sama przy tem wypełnia prawo Oczyszczenia, chociaż ono Jej nie obowiązywało.
Owoc Tajemnicy: Posłuszeństwo. Wystrzegać się uporu i sprzeczek.
5. Odnalezienie Jezusa w świątyni (łac. Quintum mysterium gaudiosum: Inventio in Templo)
Pan Jezus, mając lat dwanaście, idzie do świątyni, i tu pozostaje między uczonymi. Po trzech dniach tęskliwego szukania odnajdują Go Maryja Panna z Józefem.
Owoc Tajemnicy: Pokuta i poprawa. Wystrzegać się utraty Pana Jezusa przez ciężkie grzechy.
TAJEMNICE BOLESNE (łac. MYSTERIA DOLOROSA)
(we wtorki i piątki), za cierpiących i konających:
1. Modlitwa Jezusa w Ogrójcu (łac. Primum mysterium dolorosum: Agonia in Hortu)
Po Ostatniej Wieczerzy Pan Jezus idzie do Ogrójca, gdzie ma być pojmany; modli się i Krwawym Potem oblewa, powtarzając: „Ojcze, nie moja ale Twoja niech się stanie wola”.
Owoc Tajemnicy: Zgadzanie się z wolą Bożą. Wyrzekać się narzekania na swój los.
2. Biczowanie Jezusa (łac. Secundum mysterium dolorosum: Flagellatio)
Piłat skazuje Pana Jezusa na ubiczowanie. Okrutni kaci bija bez litości i wkrótce całe Najświętsze Ciało staje się jedną okropną raną.
Owoc Tajemnicy: Cierpliwość. Unikać zemsty i złośliwości.
3. Cierniem ukoronowanie Jezusa (łac. Tertium mysterium dolorosum: Coronatio spinis)
Zaraz po okrutnem biczowaniu Jezusa, żołnierze wkładają Nań cierniową koronę i bijąc po niej kijami, ranią straszliwie Przenajświętszą Głowę.
Owoc Tajemnicy: Umartwienie. Unikać ziemskich próżności i rozkoszy.
4. Dźwiganie krzyża na Kalwarię (łac. Quartum mysterium dolorosum: Baiulatio Crucis)
Jezus skazany na Śmierć, dźwiga na Kalwarię Krzyż, na którym ma umrzeć i pod jego ciężarem trzykrotnie upada.
Owoc Tajemnicy: Wytrwałe znoszenie cierpień. Wystrzegać się złorzeczenia i szemrania na krzyże w życiu.
5. Ukrzyżowanie i śmierć Jezusa (łac. Quintum mysterium dolorosum: Crucifixio et Mors)
Na koniec po wielu męczarniach i zelżywościach przybito Jezusa do Krzyża, na którym umiera, ofiarując Swoje Zasługi i Swoją Krew na zbawienie wszystkich ludzi.
Owoc Tajemnicy: Umiłowanie Krzyża Chrystusowego. Wystrzegać się zbytków w życiu.
TAJEMNICE CHWALEBNE (łac. MYSTERIA GLORIOSA)
(w środy, soboty i niedziele), za Dusze Czyśćcowe
1. Zmartwychwstanie Jezusa (łac. Primum mysterium gloriosum: Resurrectio)
Trzeciego dnia po Śmierci Swojej Pan Jezus zmartwychwstaje w chwale i nieśmiertelności, i ukazuje się przyjaciołom Swoim.
Owoc Tajemnicy: Odrodzenie duchowe. Strzec się powrotu do grzechów.
2. Wniebowstąpienie Jezusa (łac. Secundum mysterium gloriosum: Ascensio)
Czterdziestego dnia po Zmartwychwstaniu Pan Jezus wstępuje do Nieba w obecności uczniów Swoich i zasiada na Prawicy Ojca.
Owoc Tajemnicy: Tęsknota do Nieba. Pogarda dla dóbr ziemskich.
3. Zesłanie Ducha Świętego (łac. Tertium mysterium gloriosum: Descensus Spiritus Sancti)
W dzień Zielonych Świątek, Duch Święty zstępuje widomie w postaci ognistych języków na Maryję i na Apostołów, którzy się do tego przygotowali długą modlitwą.
Owoc Tajemnicy: Umiłowanie modlitwy. Wystrzegać się najmniejszego grzechu.
4. Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny (łac. Quartum mysterium gloriosum: Assumptio)
Po Wniebowstąpieniu Pana Jezusa, Matka Najświętsza nie przestaje wzdychać do jedynego przedmiotu swojej miłości, i z tej miłości na koniec umiera. Ale jej przeczyste Ciało nie zaznało skażenia śmierci; Chóry Anielskie przeniosły Ją z Ciałem i Duszą do Nieba.
Owoc Tajemnicy: Szczęśliwa śmierć. Nie zaniedbywać nabożeństwa do Maryi.
5. Ukoronowanie NMP (łac. Quintum mysterium gloriosum: Coronatio in Celo)
Wyniesiona nad wszystkie stworzenia Maryja, ukochana Córa Ojca, Najmilsza Matka Syna, Niepokalana Oblubienica Ducha Świętego, ukoronowana jest wiekuistą chwałą jako Królowa Nieba i Ziemi.
Owoc Tajemnicy: Ufność w Maryi. We wszystkich potrzebach duszy i ciała uciekać się do Maryi.
