HONDA FORZA EX 250 ABS
Jeszcze kilkanaście lat temu skutery pełniły w Polsce głównie rolę pierwszego, poniekąd edukacyjnego, pojazdu silnikowego dla młodzieży, zwłaszcza dziewcząt mających kłopoty z wprawnym operowaniem dźwignią zmiany biegów i sprzęgłem. Nie zamierzam umniejszać znaczenia tej cechy popularnych jednośladów. Wprost przeciwnie. Uważam, że w przygotowaniu do bezpiecznego poruszania się po naszych drogach skuter okazuje się nawet pożyteczniejszym środkiem niż karting. Po pierwsze – młodzi ludzie nabywają niezbędnej praktyki nie na wydzielonych torach lecz w warunkach normalnego ruchu drogowego. Po drugie – jazda jednośladem wymaga większego szacunku dla praw fizyki, np. skutków działania siły odśrodkowej podczas pokonywania zakrętów. Zwolnienie z obowiązku „mielenia” biegami tylko pomaga w koncentrowaniu się na doskonaleniu samej techniki prowadzenia pojazdu.

Dzisiaj jednak rola skutera nie musi kończyć się na motoryzacyjnej inicjacji. W ofercie aż rojno od pojazdów zdolnych zaspokoić oczekiwania osób starszych zarówno wiekiem, jak i motoryzacyjnym stażem, samochodowego nie wyłączając. Kto ma dość wyczekiwania podczas letnich upałów w wielokilometrowych korkach lub chce zaoszczędzić sobie stresu spowodowanego poszukiwaniem wolnego miejsca na parkingach, ten chętnie przesiądzie się na prosty w obsłudze, nie wymagający specjalnego ubioru i tańszy w eksploatacji jednoślad. Zwłaszcza, że niekoniecznie musi to być rachityczna, kilkukonna „pięćdziesiątka”.
Ciekawą propozycją dla użytkowników bardziej doświadczonych, bardziej wymagających i – co tu ukrywać – bardziej zamożnych wydaje się Honda Forza EX 250 ABS. Za blisko 30 tys. zł można stać się posiadaczem skutera ponadprzeciętnego zarówno pod względem gabarytów oraz osiągów, jak i oferowanych wygód. Przy okazji – wśród osób starszych kojarzenie pojęcia „skuter” tylko z pojazdem o najmniejszej pojemności jest tak silne, że Forza 250 traktowana była w ich opinii jako… motocykl.




Już pierwszy rzut oka na masywną sylwetkę tego jednośladu – z charakterystycznym szerokim „zadem”, wygodnym i nisko położonym siedziskiem kierowcy oraz znaczną długością, każe sytuować go w grupie skuterów uniwersalnych wprawdzie lecz z mocniejszym akcentem na pozamiejskie wojaże turystyczne. Gabaryty Forzy w połączeniu z jej ponad 200-kilogramową masą własną powodują, że nie jest to środek lokomocji gwarantujący osiągnięcie maksimum satysfakcji w warunkach ulicznych, wymagających np. przeciskania się między szpalerami samochodów.
A propos masy tego skutera… Zauważyłem znaczą niepewność u paru osób – włącznie z mechanikami w autoryzowanych salonach Hondy – przystępujących do operacji jego zaparkowania. Praktycznie wszyscy decydowali się na wariant najłatwiejszy, tj. wystawienie bocznej stopki. Tymczasem idealnie dobrany i wyczuwalny (lekkie wgłębienie pod „bumerangiem” okalającym tylną część kanapy) punkt, w którym dźwignia podnoszenia skutera działa najskuteczniej powoduje, że 200-kilogramową Forzę bez problemu postawić może na obu stopkach nawet przedstawicielka płci piękniejszej i słabszej. Skuter wyposażony został dodatkowo w… hamulec ręczny, uruchamiany i zwalniany przez pociągnięcie solidnie wykonanej dźwigni.
Ocenę sylwetki najnowszej propozycji japońskiego koncernu w segmencie skuterów pozostawiam Czytelnikom. Zdjęcia mówią w tym wypadku więcej niż słowa. Mnie podoba się w niej nowoczesna i dynamiczna stylistyka oraz stworzenie wizualnego wrażenia, że oto mamy przed sobą pojazd wygodny i bezpieczny dla użytkowników.

Zajęcie miejsca za kierownicą Forzy ani na moment nie osłabia pierwszego odczucia. Siedzisko jest nie tylko wygodne ale także – dzięki odpowiednio wyprofilowanemu i szerokiemu oparciu – „układa” kierującego w najbardziej optymalnej pozycji, gwarantującej dobry przegląd sytuacji na drodze i najlepsze wykorzystane aerodynamiki skutera. Godne podkreślenia jest także rozwiązanie części podłogowej. Wykonane z poszanowaniem zasad ergonomii i nachylone pod właściwym kątem podnóżki sprawiają, że zyskujemy dwa dodatkowe, mocne punkty podparcia, przydatne zwłaszcza podczas ostrego hamowania, a i jazda w takiej – bardziej sportowej – pozycji nie powoduje zmęczenia kończyn dolnych.

Z zasadami ergonomii nie kłóci się również rozmieszczenie wskaźników. W centralnej części konsoli dominują duże, okrągłe tarcze prędkościomierza oraz obrotomierza, uzupełnione po bokach wyświetlaczami ilości paliwa i temperatury oleju, a na górze – lampkami sygnalizacyjnymi. Nie zapomniano też o zegarze cyfrowym.

Jednym z istotniejszych elementów charakteryzujących każdy skuter jest pojemność jego bagażnika. W Forzy ten element stanowi akurat powód do szczególnej dumy konstruktorów; 63-litrowa – podświetlona specjalną lampką – przestrzeń pod siedzeniami dla kierowcy i pasażera pozwala nie tylko zmieścić dwa kaski, ale także zostawia sporo miejsca na bezpieczne schowanie innych przedmiotów.

Bezpieczne m.in. dlatego, że bagażnik – podobnie jak poręczny schowek pod kierownicą – otwiera się elektronicznie, z wykorzystaniem właściwych przycisków. Co istotne, ta i wszystkie inne operacje związane z uruchomieniem i eksploatacją pojazdu możliwe są dopiero po uaktywnieniu pilota, zastępującego tradycyjny kluczyk.
Przejdźmy do wątku szczególnie istotnego dla użytkowników jednośladów, czyli gwarantowanej dynamiki jazdy. Biorąc Forzę do jazd testowych mieliśmy świadomość średnio satysfakcjonującego spełnienia oczekiwań w tym względzie. Liczb nie da się bowiem oszukać. Zestawiając nieco ponad 20-konny silnik z ponad 200-kilogramową masą własną pojazdu uzyskujemy współczynnik ledwie 0,1 (dokładniej 0,107) konia mechanicznego na jeden kilogram skutera. To niewiele zważywszy, iż tylko w skuterowej ofercie Hondy (czyli bez sprawdzania u konkurencji) i z zachowaniem podobnej klasy pojemności znaleźliśmy model przewyższający powyższy współczynnik o równe 60 proc.(!).
Po pierwszych jazdach w warunkach trójmiejskich nasze przewidywania ustąpiły jednak… przerażeniu. Od lat wykorzystujemy wilcze prawo każdego użytkownika motocykla lub skutera z silnikiem o pojemności od 125 cc wzwyż do zajmowania „pole position” na skrzyżowaniach przed światłami. Praktycznie rzadko zdarza się, aby na pierwszych kilkudziesięciu metrach jakikolwiek samochód okazywał się szybszy od nas. Potem zaś wystarczy grzecznie zjechać na prawy pas i… do następnego skrzyżowania. Tymczasem Forza w takowych realiach spisywała się gorzej niż fatalnie, ustępując znacznie nawet naszemu redakcyjnemu, ledwie 11-konnemu skuterkowi marki Yamaha Cygnus X. Zauważone przez nas objawy były podobne do tych, jakich doświadcza np. posiadacz Poloneza ruszający z drugiego lub trzeciego biegu. Nic nie pomagało nawet włączanie – jest taka funkcja – sportowego trybu jazdy. Po jakimś czasie Forza dochodziła wprawdzie do przyzwoitej żwawości i prędkości lecz cóż z tego, skoro „pole position” zobowiązuje do jazdy cokolwiek ambitniejszej. Zwłaszcza, ze samochodziarze potrafią używać sygnałów dźwiękowych do wyrażenia swojego uczucia względem zawalidrogi.
Uzbrojeni w błogosławieństwo i gotowość pokrycia wszelkich kosztów ze strony importera (Honda Poland) udaliśmy się do gdańskiego dealera szacownej marki. Niestety, wskazany w salonie mechanik stwierdził krótko, że „ten typ tak ma” i właściwie nie pozostawało nam nic innego, jak upublicznić poważną „piętę achillesową” testowanego skutera.
Zwyciężyło jednak wewnętrzne przekonanie niżej podpisanego, że Honda jako jeden ze światowych liderów w produkcji silników nie pozwoliłaby sobie na tak ewidentną niedoróbkę. Po osobistej interwencji u szefa salonu „naszym” pojazdem zajął się drugi mechanik z tego samego – co podkreślamy – warsztatu. Nie upłynęło pół godziny, a odebraliśmy Forzę jakby z innego opakowania. Na standardowym trybie jazdy przyspieszała znacznie szybciej niż poprzednio po włączeniu trybu sportowego.
Okazało się, że sterujący pracą automatycznej skrzyni biegów komputer włącza przy ruszaniu z miejsca wyższe przełożenia niż powinien i stąd zauważalny przez nas efekt ociężałości skutera. Ten fachowiec wiedział, jak przywołać mikroprocesory do porządku i mogliśmy opuścić salon w pełni usatysfakcjonowani. Po pierwsze – mimo uzasadnionych podstaw (vide: pierwsza wizyta u mechanika) nie przypisaliśmy zasłużonemu koncernowi win nie popełnionych, po drugie – w ostatnich kilku dniach testu mogliśmy nacieszyć się wszystkimi walorami Forzy. Włącznie ze żwawym startem spod ulicznych sygnalizatorów.
Na internetowych forach krążą cokolwiek megalomańskie opinie użytkowników jednośladów o ich walorach, dotyczące głównie prędkości maksymalnej (oczywiście, bardzo wysoka) oraz zużycia paliwa (oczywiście, bardzo niskie). Nie pójdziemy tym tropem, podając tylko to, co osobiście sprawdziliśmy użytkując Forzę; prędkość maksymalna – ok. 120 km/h (wystarczająca w zupełności jeśli chce się panować nad skuterem, zwłaszcza przy silnych, nadmorskich wiatrach), średnie zużycie paliwa na 100 km w warunkach jazdy, co podkreślam, miejskiej – od 4 litrów (niżej podpisany, preferujący jazdę dynamiczną ale płynną) do 4,6 litra (członek redakcji „MOTO” z wyczynową przeszłością w motocrossie). Jestem przekonany, że użytkując ten skuter Hondy do wojaży stricte turystycznych spokojnie osiągnąłbym spalanie w granicach 3,6 l na 100 km.

I jeszcze jedno – walorów zainstalowanego w Forzy systemu ABS nie poznaliśmy bowiem do sytuacji ekstremalnej podczas jazd testowych na szczęście nie doszło, a sami z natury nie lubimy sprawdzać dobrodziejstw techniki poprzez świadome przekroczenie granicy wyznaczanej przez osobisty instynkt i doświadczenie. Zwłaszcza w warunkach normalnego ruchu drogowego.
Tekst i zdjęcia:
Henryk Jezierski
(31.05.2009)
Honda Forza EX 250 ABS

Dane techniczne:
Silnik:
Typ: chłodzony cieczą, jednocylindrowy, 4-suwowy, 4-zaworowy, SOHC
Pojemność skokowa: 249 cc
Średnica x skok tłoka: 60 x 60.5 mm
Stopień sprężania: 10,2:1
Moc maksymalna: 21,8 KM przy 7500 obr./min.
Maksymalny moment obrotowy: 22 Nm przy 6000 obr./min.
Układ zasilania: elektroniczny wtrysk paliwa PGM-FI
Średnica gardzieli przepustnicy: 34 mm
Rozrusznik: elektryczny
Pojemność akumulatora: 12V/10AH
Skrzynia biegów:
Skrzynia biegów: S-MATIC: 7-stopniowa przekładnia pasowa o elektronicznym doborze przełożeń z wyborem trybu: automat, sport-automat, sekwencja ze zmianą przełożeń przyciskami na kierownicy
Sprzęgło: automatyczne
Przełożenie końcowe: 7,54
Napęd tylnego koła: pas napędowy (V-belt)
Rama:
Typ: podwójna-kołyskowa, centralna belka nośna, rury stalowe
Kąt pochylenia główki: 27°
Wyprzedzenie: 92 mm
Zawieszenie:
Przód: widelec teleskopowy o średnicy 35 mm, skok 110 mm
Tył: wahacz wleczony, podwójne amortyzatory, skok 105 mm
Układ hamulcowy:
Przód: 256 x 5 mm, pojedynczy tarczowy, 3-tłoczkowy CBS, ABS
Tył: 240 x 6 mm, pojedynczy tarczowy, jednotłoczkowy CBS, ABS
Ogumienie:
Przód: 110/90-13M/C (55P)
Tył: 140/70-13M/C (61P)
Wymiary, masy osiągi:
Promień skrętu: 2,6 m
Wymiary (długość x szerokość x wysokość): 2.185 x 750 x 1.180 mm
Rozstaw osi: 1.545 mm
Prześwit: 135 mm
Wysokość siedzenia: 710 mm
Masa własna pojazdu (z płynami i paliwem): 204kg
Dopuszczalna masa całkowita: 384 kg
Zbiornik paliwa: 12 litrów
Prędkość maksymalna: 125 km/h
Cena:
28.900 PLN, modele 2008 – 25.900 PLN (według stanu na 31.05.2009)



