LEON APOSTATA

W IV wieku po Chrystusie żył słynny cesarz rzymski znany jako Julian Apostata. Wychował się jako pobożny katolik, lecz ostatecznie całkowicie wyrzekł się wiary. Zginął śmiercią tragiczną na polu bitwy na terenach dzisiejszego Bliskiego Wschodu. Jego ostatnie słowa brzmiały: „Galilejczyku, zwyciężyłeś”. Użył obłudnego określenia „Galilejczyk” w odniesieniu do naszego Pana Jezusa Chrystusa.

Herezja polega na poddawaniu w wątpliwość lub zaprzeczaniu jednej bądź kilku prawdom wiary. Apostazja natomiast polega na całkowitym odrzuceniu wiary katolickiej. 26 października 2025 Leon umieścił wpis na platformie X: „Bycie Kościołem synodalnym oznacza uznanie, że prawdy się nie posiada, lecz wspólnie się jej poszukuje, pozwalając się prowadzić niespokojnemu sercu zakochanemu w Miłości„.

Jest to grzech apostazji. Przede wszystkim należy zauważyć, że utożsamia on „Kościół synodalny” z Kościołem rzymskokatolickim. Następnie oświadcza, że tenże Kościół synodalny [= Kościół rzymskokatolicki] nie posiada prawdy, lecz że prawda jest „poszukiwana wspólnie”.

Takie stwierdzenie obala całą wiarę katolicką. Dogmaty wiary, nauczane przez uroczyste magisterium Kościoła i zwyczajne magisterium powszechne, są prawdziwe i niezmienne. Nigdy nie mogą ulec zmianie. Stwierdzenie, że Kościół rzymskokatolicki nie posiada prawdy, całkowicie pozbawia go samego celu jego istnienia. Pierwszym bowiem krokiem do zbawienia duszy jest bowiem przyjęcie prawdy objawionej przez Boga i podanej do wierzenia przez magisterium Kościoła. Nie można osiągnąć zbawienia bez nadprzyrodzonej wiary w te prawdy.

Ponieważ Bóg jest Prawdą Istotową i ponieważ nie może ani zwodzić, ani zostać zwiedziony, autorytet Boga objawiającego się stanowi dla nas motyw do wierzenia w dogmaty wiary katolickiej. Wiemy, że Bóg dał nam te prawdy, gdyż Kościół katolicki nam je podaje. Kościół katolicki jest nieomylny w ich przekazywaniu, ponieważ cieszy się asystencją Ducha Prawdy. Pewność nadprzyrodzonej wiary przewyższa wszelką pewność naturalną.

Wszystkie te prawdy jasno wynikają z Pisma Świętego:
• Nasz Pan powiedział do Piłata, gdy ten zapytał Go, czy jest królem: „Sam mówisz, że ja jestem królem. Jam się na to narodził i na to przyszedłem na świat, aby dać świadectwo prawdzie. Każdy, który z prawdy jest, słucha głosu mego„. (J 18, 37)
• „Albowiem Zakon dany jest przez Mojżesza, a łaska i prawda stała się przez Jezusa Chrystusa”. (J 1, 17)
• „(…) poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli„. (J 8, 32)
• „Lecz gdy przyjdzie ów Duch prawdy, nauczy was wszelkiej prawdy„. (J 16, 13)
• „Uświęć ich w prawdzie. Nauka twoja prawdą jest„. (J 17, 17)
• Święty Paweł powiedział do Festusa, rzymskiego namiestnika: „Nie szaleję, dostojny Festusie, ale wypowiadam słowa prawdy i rozwagi„. (Dz 26, 25)
• Święty Paweł: „Prawdę mówię w Chrystusie, nie kłamię, bo mi świadectwo daje sumienie moje w Duchu Świętym„. (Rz 9, 1)
• Św. Paweł: „Ale odrzucamy skrytą nieprzystojność, nie postępując chytrze ani też nie fałszując słowa Bożego, lecz okazaniem prawdy zalecając samych siebie przed Bogiem sumieniu wszystkich ludzi„. (2 Kor 4, 2)

Powyższe cytaty stanowią jedynie niewielką próbkę licznych odniesień do prawdy w Nowym Testamencie:
• Kościół jest nieomylny w nauczaniu prawdy.
• Święty Paweł nazwał Kościół „filarem i podwaliną prawdy„. (I Tym. 3, 15)
• Nasz Pan trzykrotnie obiecuje Ducha prawdy (Jan XIV, 17; Jan XV, 26; Jan XVI, 13) używając, między innymi, następujących słów: „A Ja prosić będę Ojca i innego Pocieszyciela da wam, aby pozostał z wami na zawsze. Ducha prawdy, którego świat nie może przyjąć, bo go nie widzi, ani go nie zna. (Jan 14, 16-17)
• „Lecz Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w imię moje, on was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, cokolwiek wam powiedziałem„. (J 14, 26)
• „Lecz gdy przyjdzie ów Duch prawdy, nauczy was wszelkiej prawdy„. (J 16, 13)

Na podstawie tej próbki licznych odniesień do prawdy jako świętej misji Chrystusa, apostołów i Kościoła, można jedynie określić twierdzenie Prevosta, że „nie posiadamy prawdy”, jako nie mniej niż szatańskie. Twierdzenie, że Kościół nie posiada prawdy, jest całkowicie sprzeczne z jego naturą i misją, która jest tą samą misją, co misja Syna Bożego. Takie twierdzenie może pochodzić jedynie z umysłu szatana.

Po cóż bowiem miałby ktoś przechodzić na katolicyzm – lub w nim pozostawać – jeśli Kościół katolicki nie posiada prawdy? Czegóż ludzie szukają w religii, jeśli nie prawdy o Bogu?

Idea „ciągłego poszukiwania, ale nigdy nie odnajdywania” wywodzi się bezpośrednio z modernizmu, według którego doktryna Kościoła podlega nieustannej ewolucji, podobnie jak zmienia się religijne doświadczenie katolików. W rzeczywistości właśnie to stanowi istotę „kościoła synodalnego”.

Modernistom z początku XX wieku przyświecały identyczne idee dotyczące ewolucji dogmatów. Zostały one opisane przez św. Piusa X w encyklice Pascendi i potępione jako herezja.

Nie istnieje skuteczniejszy sposób zniszczenia Kościoła katolickiego niż stwierdzenie, że nie posiada on prawdy.

JE Biskup DONALD J. SANBORN
Rektor Seminarium Trójcy Przenajświętszej

Artykuł pochodzi z listopadowego numeru miesięcznika „Most Holy Trinity Seminary Newsletter” (Newsletter November 2025.pages).
Z angielskiego przetłumaczyła Iwona Olszewska